บทเรียนทั้ง 99 ข้อที่น่าสนใจ

99 GOLDEN WISDOMS

จริงอยู่ที่ชีวิตเป็นเรื่องของใครของมัน  และไม่มีใครสามารถสอนและสั่งให้เราใช้ชีวิตในแบบคนอื่น ๆ ได้ นอกเสียจากว่าเราจะตัดสินใจเลือกด้วยตัวเอง แล้วก็จริงอีกนั่นแหละ ที่คนบางคน  แม้จะผ่านร้อนผ่านหนาวมามากครั้งกว่าเรา  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรู้ดีกว่าเราไปเสียทุกเรื่อง เพราะบางเรื่องเราอาจเจอะเจอมามากกว่า

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เราก็ยังเชื่อว่าการนำประสบการณ์ชีวิตที่แต่ละคนผ่านพ้นด้วยตัวเองมาเล่าสู่กันฟัง ก็ยังเป็นไอเดียที่น่าสนใจอยู่ดี โดยเฉพาะจากคนที่เดินผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานจนได้ช่อว่าเป็นผู้อาวุโส ซึ่งเป็นการรับประกันได้ว่าเขาคนนั้นได้ผ่านเรื่องราวมาแล้วหลากหลาย ทั้งเรื่องดีและเรื่องร้ายทั้งที่สิ่งที่เคยได้รับและสูญเสีย ซึ่งคุณไม่ต้องเชื่อทั้งหมดก็ได้ เพราะสุดท้ายสิ่งที่พวกเขาตั้งใจถ่ายทอดก็อาจไม่ใช่คำสอนสั่งแต่เป็นการแบ่งปันแนวความคิดที่ผ่านการกลั่นกรองมาแล้วให้คุณได้เปิดใจรับฟังมากกว่า

ถึงแม้บางเรื่องที่เราคิดว่าในชีวิตจะไม่มีวันประสบกับตัวเอง ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งมันอาจจะเกิดขึ้นในแบบที่ไม่คาดคิดมาก่อนหรือบางเรื่องที่คิดว่ารู้ดีแล้ว พอลองนึก ดีๆ เราอาจจะรู้น้อยกว่าที่ตัวคิดก็ได้ ดังนั้น อย่าเพิ่งตัดสินอะไรจนกว่าคุณจะได้อ่านจนถึงประโยคสุดท้ายของ 99 บทเรียนชีวิตจากผู้มากประสบการณ์ทั้ง 9 ท่าน อย่างนายแพทย์เฉก ธนะสิริ, อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ, รศ. ดร. ชัยวัฒน์ คุประตกุล, อุดม ทรงแสง, สุชาดี มณีวงศ์, สุลักษณ์ ศิวรักษ์, ชมัยภร แสงกระจ่าง, คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ และนิรุตติ์ ศิริจรรยา

บทเรียนทั้ง 99 ข้อ อาจไม่ใช่คำตอบทั้งหมดของชีวิต เพราะอย่างที่บอกไว้ตอนต้น เราต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง หวังเพียงแต่ว่าหลังไล่อ่านตัวอักษีสุดท้ายจนจบ สิ่งที่คุณได้รับจะมากพอที่จะเปลี่ยนความคิด การมองโลก และปล่อยให้บทเรียนข้อที่ 100 เกิดจากประสบการณ์ในชีวิตของคุณเอง

SUCHADEE MANEEWONG
สุชาดี มณีวงศ์ (อายุ 71 ปี)
ผู้ก่อตั้งรายการสารคดีโทรทัศน์ กระจกหกด้าน
กรรมการผู้จัดการบริษัท ทริลเลี่ยนส์ แอนด์ ทรีไลอ้อนส์ จำกัด


45. ที่บอกว่าเรายังมีไฟในการทำงานอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะว่าเราทำตัวให้ไม่แก่ เราอยากมีชีวิตอยู่อย่างแข็งแรง ตายไม่กลัว แต่กลัวป่วย เพราะฉะนั้น ก็จะดูแลตัวเองทุกอย่าง กำหนดอาหาร กินวิตามิน พักผ่อนมากๆ ตรวจร่างกายเสมอ และที่สำคัญคือ ‘ไม่โกรธ’ เลย

46. เมื่อก่อนเป็นคนที่ใจร้อนมาก ทุ่มเป็นทุ่ม เขวี้ยงเป็นเขวี้ยง ต่อยเป็นต่อย เพราะเราทำงานสื่อ มีลูกน้องผู้ชายเยอะ ถ้าเราไม่เด็ดขาด ลูกน้องก็จะไม่เกรงใจ แต่เดี๋ยวนี้ก็ปรับตัว สืบเนื่องมาจากการรักตัวเอง กังวลเรื่องสุขภาพตัวเอง เริ่มละวาง ธรรมะก็มีส่วน ตั้งแต่อายุสามสิบกว่าๆ ก็นั่งสมาธิภาวนา รักษาศีล และทำทาน

47. เราเพิ่งจะฝึกตัวเองให้ไม่โกรธเลยได้สักสองปี ไม่มีความโกรธเลย สมัยก่อนเดือดมาก ทะเลาะกับตำรวจ ทะเลาะกับทหาร บอกเลยไม่กลัวหรอก แต่เจอครูบาอาจารย์ดี ท่านก็สอนว่าอย่าถืออัตตา อย่ายึดมั่นถือมั่น ก็เริ่มลดทุกอย่างลง ข้อดีของการไม่โกรธคือทำให้เราสบายใจ และไม่เป็นมะเร็ง (หัวเราะ)

48. สิ่งที่น่าห่วงสำหรับเด็กยุคนี้คือสังคมหมุนไปเร็วเหลือเกิน บางครั้งเขาก็รับเทคโนโลยีใหม่ๆ กระแสวัฒนธรรมใหม่ๆ โดยไม่กลั่นกรอง เขาเสพทุกอย่างด้วยความรวดเร็วและไม่มีภูมิต้านทาน เพราะฉะนั้น น้อยรายที่เอาตัวรอด และควบคุมตัวเองได้ เพราะเวลาที่อยู่ในสังคม ถ้าเราควบคุมตัวเองไม่ได้ เราจะไปใหญ่โตในโลกนี้ได้อย่างไร

49. การเสพสิ่งใหม่ๆ ไม่ใช่เรื่องผิด เสพไปเถอะ ถ้ามีภูมิต้านทาน เมื่อตัวเองมีภูมิต้านทานก็จะรู้ว่าอันนี้ถูก อันนี้ไม่ถูก ทุกวันนี้เราเองก็ยังให้วัคซีนตัวเองตลอดเวลา ในทางโลกเราก็ต้องฉีดวัคซีนหวัด อย่างตอนที่ระบาด เราเองก็แค่แสบๆคันๆคอ แล้ววัคซีนของหัวใจเราเองล่ะ ทาน ศีล ภาวนา เราต้องมีให้กับตัวเอง

50. การจะสอนคนมีสองแบบ หนึ่งสอนปาวๆ เข้าหูซ้ายทะลุหูขวา สอง เราทำให้เขาดู แบบนี้มันซาบซึ้งกว่ากัน สมัยเราสูบบุหรี่ ลูกหัดสูบตาม เราก็ไม่ต้องไปว่าเขา แต่พอเราเลิก เขาก็เลิกไปเอง

51. ทุกวันนี้สนุกกับชีวิตจะตาย  คติพจน์เรามีมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วว่าต้อง ‘รักตัวเองให้เป็น’ ถ้าเธอไม่รักตัวเองเธอจะรักใครไม่ได้ในโลกนี้ คนที่เอาแต่ดูแลแต่คนอื่นแต่ไม่ดูแลตัวเองเลย นั่นไม่ถูกต้อง

52. เรื่องของความรักก็เช่นกัน ความรักคือการทำให้คนที่เรารักความสุขอย่างถูกทำนองคลองธรรม สมมติ สมัยเด็กๆ ถ้าลูกจะขอซื้อรถ เราบอกเลยไม่ให้ เพราะว่าไม่ถูกทำนองคลองธรรม เดี๋ยวเธอก็ไปเสยยายแก่ตาย อย่าใจอ่อน เราบอกเลยว่า ขอโทษนะ บางทีเธออาจฟังแล้วไม่ถูกหู แต่เป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องสอน

53. ข้อดีของอายุที่มากขึ้นคือ ทำให้เราฉลาด ตอนนี้ให้กลับไปเป็นสาวเอ๊าะๆผิวเต่งตึง ไม่เอา ขออยู่อย่างนี้ เพราะฉลาด เรามองโลกอย่างคนฉลาด ไม่ได้มองอย่างคนโง่ ไม่กลัวไอ้โน่นกลัวไอ้นี่รักไอ้โน่นโกรธไอ้นี่ แต่ตอนนี้อารมณ์เรามันราบเรียบ รู้ว่าสิ่งรอบตัวเรามันไม่ใช่ของจริง อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

54. วิชาชีวิตเป็นสิ่งที่เราต้องเรียนรู้ด้วยตนเอง สิ่งนี้ไม่มีใครสอน อย่างเราผ่านชีวิตมาหมดแล้ว แก่ตัวไปก็มีสตางค์ดูแลตัวเอง มีบ้านอยู่ ไม่มีหนี้สิน เราต้องเรียนรู้และพอใจกับตัวเอง อย่าไปมองคนที่เขาดีกว่าเรา อย่าไปมองเสี่ยแสนล้าน เสี่ยสองแสนล้าน

55. เราไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นคนดีเลยนะ แต่เราจะบอกว่าตัวเองเป็น ‘คนเลวน้อย’ คนอื่นเขาเลวกันสุดกู่ แต่เราเลวนิดเดียว ถามว่าเป็นมนุษย์มันไม่เลวได้ไหม ไม่ได้หรอก อย่างไรมนุษย์ก็ต้องมีความเลวอยู่บ้าน

 

ขอบคุณแหล่งที่มา : บทสัมภาษณ์ จาก a day BULLETIN ( ISSUE 403|11-17 APRIL 2016)
อ่านบทสัมภาษณ์ทั้งหมดได้จาก

http://www.daypoets.com